Giftige Planten

Vaak is het ‘best grappig’ om te vertellen dat uw DDB pup, die gaan nu eenmaal graag op onderzoek uit, of uw volwassen DDB voor tuinarchitect heeft gespeeld omdat hij of zij het niet eens was met de tuinindeling, er is echter ook een gevaarlijk puntje aan dit verhaal, hieronder vindt u een aantal planten in en om het huis welke gevaarlijk zijn voor honden, mochten zij deze hebben opgegeten, het gevaar kan variëren van een lichte irritatie tot een levensbedreigende situatie. Ook een hond die normaal geen planten eet, kan bij last van zijn maag en eventueel overgeven, planten kaal grazen i.p.v. gras. Zorg er dan ook voor, mocht uw hond de vrije hand hebben in huis en tuin, dat de huiskamer en tuin veilige speelterreinen zijn. 

- Irriterende en giftige planten: Amaryllis, Azalea, Bloedwortel, Buxus, Chinese bes, Clematis, Gebroken hartje, Herfststijlloosbollen, Hulst, Jasmijn, Kersster, Klimop, Lelietje-van-dalen, Liguster, Lupine, Narcissenbollen, Oranjeboompje, Paradijsvogelbloem,Rabarber, Rododendron, Ridderspoor, Symplocarpus, Tomatenplant, Vingerhoedskruid, Wilde wingerd, Wisteria, Witte ridderspoor;
- Heel giftige en dodelijke planten: Dieffenbachia, Doornappel, Gevlekte scheerling, Gouden regen, Karmozijnbes, Laurierkers, Maretakbessen, Oleander, Paternosterboonzaden, Taxus, Wonderboomzaden en Zwarte nachtschade.    

Als u ziet dat uw hond van deze planten eet of net heeft gegeten, onmiddellijk laten braken.
In alle gevolgen zo spoedig mogelijk naar de dierenarts.
U moet vooral de nare gevolgen niet onderschatten, veel planten veroorzaken pas na wat langere tijd ziekte-verschijnselen.


Symptomen variëren van jeuk, braken, diarree en lusteloosheid.

 

Giftige Stoffen

Honden en de DDB is daarin zeker geen uitzondering zijn erg nieuwsgierig, vaak is dat een leuke eigenschap, maar ze kunnen er ook door in gevaarlijke situaties terechtkomen, bijvoorbeeld door met hun dikke snuit in de keukenkastjes te snuffelen of ‘te helpen’ tijdens het sleutelen aan de auto, in geval van het inslikken van bijtende chemische stoffen (zie hieronder een lijst), is het niet raadzaam de hond te laten braken, doordat de stof nogmaals door de slokdarm gaat, kan deze nog meer beschadigen. De maag is in dit geval beter beschermd tegen zuren.

Giftige bijtende stoffen zijn o.a.: Accuzuur, afwaspoeder, benzine, bijtende soda, bleekmiddel, carbolzuur, zwembadchloor, glansmiddel voor meubels, lijm, loog, meststoffen, motorolie, nagellak, hout-onderhoudsmiddelen, ontstoppingsmiddel, verfoplosmiddel, ovenreiniger, petroleum, pleister, reinigingsmiddelen, stopverf, terpentijn, verfverdunner en wasmiddelen.

Wanneer laat u de hond wel braken? Bij het inslikken van niet bijtende giftige middelen, b.v. chocolade of rattenvergif of als hij voorwerpen van stof, plastic, schuimrubber etc.. heeft opgegeten, u kunt een hond het beste laten braken door: een schepje zout achter op de tong te leggen, te laten slikken, door even over de slokdarm te wrijven krijgt de hond een slikreflex, of een mosterd-wateroplossing laten drinken dan wel in de bek te spuiten, de dierenarts kan dit echter ook op een veilige manier d.m.v. een injectie opwekken. Neem van het gebraakte materiaal mee om aan de dierenarts te laten zien, in geval van onzekerheid wat de hond heeft binnengekregen.
Hieronder vindt u een aantal giftige stoffen die hoog en droog bewaard moeten worden om uw DDB te beschermen tegen zijn eigen nieuwsgierigheid.
- Eten en medicijnen: chocolade, tabak, aspirine, antidepressiva,  kalmeringsmiddelen, cannabis, paracetamol, vlooienmiddelen, insecticiden voor honden;
- Onkruidverdelgers: arsenicum, chloraat, dinitro samenstellingen, paraquat en diquat;
- Pesticiden: insecticiden, rattengif, calciferol, cyanide, gele fosfor, slakkenkorrels, strychnine, thallium, zinkfosfide. 

Vergif kan worden ingeslikt,van de vacht worden gelikt, geabsorbeerd door de huid of worden ingeademd.

Symptomen van een vergiftiging zijn: geïrriteerde maag of huid, hijgen, ademhalingsproblemen, verwarring, coördinatieverlies, verhoogde hartslag, kwijlen, braken, stuipen, inwendige bloeding, en de dood.


Giftige dieren

In Nederland hebben we eigenlijk alleen te maken met bijen, wespen, mieren en adders als wilde giftige dieren.

Insectenbeten/steken, kunnen in de meeste gevallen milde symptomen opwekken, zoals zwelling en jeuk, maar bij sommige honden kan er een levensbedreigende allergische reactie optreden, de zogenoemde anafylactische shock. Symptomen hiervan zijn: huidirritatie, angst en moeilijk ademen, het is zaak zo snel mogelijk naar de dierenarts te gaan voor een behandeling met corticosteroïden, adrenaline, intraveneuze vloeistoffen en zuurstof. Zonder behandeling kan de hond sterven.

Bij een ‘gewone’ insectenbeet kunt u het beste proberen de zwelling tegen te gaan, door een koud kompres erop te leggen, en de jeuk te verminderen door er zinkzalf of een hydrocortisonzalf erop te smeren. Let op dat bij een bijensteek de angel soms achterblijft, probeer deze met uw nagel of iets hards weg te krabben, zonder dat  u het gifzakje aan het einde van de angel stuk maakt, daarna even ontsmetten.

Er zijn enkele padden en salamanders die giftig voor de hond zijn als hij eraan heeft gelikt of in zijn bek heeft gehad. De hond zal gaan kwijlen, rare bekken trekken, aan zijn bek krabben, en het zal eruit zien alsof hij iets vies gegeten heeft. Bij de reuzenpad en de Californische salamander kan het echter lijden tot de dood. Hierbij ook weer noodzaak te weten waar de hond aan heeft gelikt en zo snel mogelijk richting de dierenarts te gaan.

Heeft u het vermoeden dat uw hond door een ander giftig beest zoals de ontsnapte ratelslang, vogelspin of schorpioen van uw buurman is gebeten, probeer dan uw hond rustig te houden (om de hartslag laag te houden i.v.m. het activeren van het gif in het lichaam) en direct naar de dierenarts te gaan ! De wond niet uitwassen, want daar verhoogt de absorptie van en ook niet in de wond snijden of zuigen, de verwonding wordt daardoor alleen maar erger en u loopt zelf het risico op vergiftiging. 

  


 
Bordeauxdogherplaatsing.nl 2007-2009